Binnen

Deze hebben wij in onze zak!Wij zijn na 4 uur en 11 minuten samen over de finish gerend.
Het was echt een supergevoel en ik kan je niet het gezicht van Door beschrijven toen ik haar uitlegde dat het deze tijd was geworden.
Toen ik vroeg wat zij zelf dacht kwam ze meteen met vijf uur op de proppen, maar deze kanjer was bijna een uur sneller!Het was best wel afzien door de warmte, maar wij hebben ons er doorheen geslagen.
Nu en dan dacht Door aan opgeven, maar steeds vond ze weer een reden om door te gaan.Gelukkig had ik ook de nodige aanmoediging.
Een paar keer langs de Burger King is voor mij ook weer een opsteker.Als je dan de finish ziet en de mensenmassa, dan is het net of je vleugels krijgt en geeft nog net ff een laatste spurt weg.Na de finish duurt het nog even voordat je je realiseert dat je er bent maar dan begin je al snel je spieren te voelen.
Gelukkig waren er diverse lieftallige masseuses aanwezig die ons ff lekker verwenden.

Wakker

De eerste nacht is overleefd.
Het was wel behoorlijk rumoerig toen wij erin doken, maar wij hebben heerlijk geslapen.
Nu zitten wij aan het ontbijt en proberen te bedenken hoe de dag eruit gaat zien.

Ik denk dat wij eerst de route naar de start bekijken en dan naar Berlin Vital gaan om ons startnummer te halen.

Vanmiddag volgt er meer.

Geland

He he we zijn er!
De reis was iets langer dan verwacht doordat wij anderhalf uur in de file hebben gestaan.
Maar ja, dat ben je snel vergeten als je eindelijk in je kamer staat en je hoognodige ... hebt gedaan.

In elk geval voldoet het hotel prima en zit er een aardig pizzeriatje om de hoek (waar wij net hebben gegeten).
Door de reis merk ik dat ik niet echt goed tegen de drank kan, want een flink glas wijn en één Sambucca later zit ik hier helemaal te tollen.
Gelukkig is het typen een soort automatisme.
Bij Door is dit overigens geen probleem.
Zelfs de extra Sambucca van het huis die ze van mij kreeg slaat geen deuk in een pak boter. Wat wil je met een echte Rosé liefhebber!

Morgenochtend starten wij met het ontbijt (waarvan de Corn Flakes nu al klaar staan), waarna wij rustig de buurt van de start van de marathon gaan verkennen.
Vervolgens halen wij ons startnummer op en gaan wij de rest van de dag een eeetje lanterfanten.
Morgen meer nieuws van onze belevenissen...

Damloop

Het was weer zover!
Voor de tweede keer in mijn loopcarriere een Dam- tot Damloop bijgewoond.
Het was supergezellig en het weer was perfect!

Deze keer zijn wij met zijn zevenen richting Zaandam gereisd.
Dorinda, Marco, Jeroen, Yvonne en dochter Isabel tesamen met onze twee koters en natuurlijk de baas zelf.

Net als vorig jaar was er weer van alles te doen in Zaandam, waardoor Yvonne die met de kinderen achterbleef prima kon vermaken, terwijl de overige vier voor de wedstrijd richting Amsterdam vertrokken.

Het lopen ging uitstekend, doordat ik het lekker rustig aan deed.
Ik wilde niets overspannen voor volgende week.
De tijd was daardoor ruim 10 minuten langer dan vorig jaar, maar daar kan ik mee leven.


Er was veel te beleven onderweg door alle vertier die was georganiseerd.
Het meest moest ik echter lachen om Jeroen die na 800 meter zei dat zijn meetsysteem aangaf dat hij al op een kilometer zat.
Het moet erg frusterend zijn geweest om de hele weg te weten dat je snelheidsmeter niet goed is gekalibreerd. Je hele voorbereiding denk je een mooie tijd te kunnen lopen en dan loop je ruim 10% minder hard dan je dacht.
Ach, het is in elk geval een mooie motivatie om voor volgend jaar nog beter je best te doen.

Na afloop werden wij in de watten gelegd door Yvonne en de kinderen, die bloemen en andere cadeautjes voor ons hadden.
De versnaperingen bij de Xerox tent waren ook weer uitstekend te noemen.
Alles was rijkelijk voorradig.

Direct tegenover onze tent werd door professionele sportmasseurs een gratis behandeling weggegeven.
Dat was erg welkom en ik heb mij dan ook heerlijk laten verwennen door een dame op leeftijd (haha).

Volgend jaar gaan wij zeker weer!

Als je mij live in actie wilt zien kun je hier klikken.

Afbouwen

Nog maar 13 dagen te gaan!

Het schiet al op.
Deze week krijgen wij nog de nieuwe Xerox hardloop kleding, zodat wij tijdens de Dam tot Damloop goed voor de dag komen.
De komende dagen nog even wat trainingsloopjes, waaronder een halve marathon of donderdag of vrijdag.
Zondag wordt in elk geval gezellig, want wij gaan met het hele gezin inclusief vrienden richting Zaandam.
Dat is een leuk vooruitzicht.

Volgende week nog vier dagen werken en dan de gedachten op de tocht in Berlijn.
Ik heb al van alles uitgestippeld voor ons verblijf en het transport.
Het wordt een heel spektakel en wij zitten echt op de voorste rij.

Inmiddels heb ik een link gevonden om emailnotificaties te sturen als wij de halve en hele marathon lijn zijn gepasseerd.
Als je het leuk vind om ook een berichtje te krijgen dan hoor ik het graag en zet ik je op de distributielijst.

Nooit meer!

"Nooit meer!" riep Door vandaag wel een keer of tien, nadat wij de 33km van vandaag achter de rug hadden.
Voor Door is het nu zo klaar als een klontje dat zij na Berlijn nooit meer gaat trainen voor een marathon.
Ze had er volledig genoeg van en dat komt voornamelijk doordat wij wisten dat dit de laatste loodzware trainingsafstand zou zijn.
Er valt dan wel een last van je schouders.

Al gisteren zaten wij de uren af te tellen en vanochtend hadden wij het er al over dat wij wilden dat het een uur zou zijn.
Alles, om maar niet te hoeven denken aan deze slag.

33 kilometer is echt veel.
Door begreep nu ook dat je echt beter niet voor de marathon meer zou moeten trainen dan dit.

De komende twee weekeinden lopen wij nog 24 en 21 kilometer, om een beetje af te bouwen en onze spieren het nodige herstel te gunnen.

Drukke maand

De maand september wordt een hele drukke maand.
Ergens in de loop van volgende week is de bevalling van mijn nieuw mountainbike.
Dan hebben wij de Dam tot Damloop de 22e en de Marathon op de 29e.

Misschien een beetje een verrassing, maar het lijkt er op dat mountainbiken mijn nieuwe passie wordt.
Het lopen ben ik behoorlijk zat en vond de pogingen met een huurfiets in onze wonderschone omgeving fantastisch.
Tenminste voor wat de lange afstanden betreft.
Ik blijf zeker lopen na de marathon, maar wat mij betreft geen marathon meer.

Gelukkig hoeven wij nog maar een keer de extreme afstand van 33 kilometer af te leggen en dan bouwen wij met successievelijk 25 en 20 kilometer voor de laatste twee weken de boel af.
Deze zogenaamde "taper" is bedoeld om onze benen goed te laten herstellen voor de aanslag de wij op 29 september op ons lichaam plegen.

Inmiddels zijn ook de informatiepakketten en startnummers voor Berlijn binnen.
Nog heel even doorbijten en wij kunnen onze lol weer op!