Zo langzaam maar zeker begin ik weer de langere afstanden onder de knie te krijgen.
Vanochtend had ik eigenlijk helemaal geen zin om te lopen, maar ik heb mij voorgenomen, om in het weekend steevast een halve marathon te lopen tot juni.
Dat betekend dat ik mijzelf uit bed heb gegooid.

Het was hard nodig om vroeg te gaan, omdat zodra ik thuis kwam er een bui aankwam die de hele middag duurde.
Gelukkig had ik dat op de buienradar al gezien.
De afgelopen vier weken heb ik als maximum een kilometer of vijftien gelopen, dus de halve marathon was echt weer een uitdaging.
De laatste kilometers had ik het toch ook best zwaar.
Ik merk dat ik nog niet de kracht heb om lekker meer dan 20 kilometer te lopen.

HEt was wel grappig dat ik onderweg vier of vijf bekenden tegenkwam, die onbewust met kilometers ertussen, achter elkaar aan liepen of fietsen.